een laat nieuwjaarsbericht

Zoals steeds ben ik voor mijn petekindje op zoek naar leuke kadootjes. Ze knutselt zelf zeer graag. Vandaar dat ik het idee kreeg om haar een borduurpakketje te geven. Natuurlijk ga ik dan niet naar de winkel om er één te kopen, maar begin ik helemaal van niets.
Hieronder enkel foto's. Een foto van het eindresultaat kan ik pas plaatsen als ze het heeft afgewerkt.

T'is Carnaval

Het is weer eens carnaval bij ons.
Dit betekent dat de kindjes (groot en klein) verkleed rond kunnen lopen.
Ook mijn zoontje had kleedjes nodig. Maar mama wil natuurlijk dat Igor speciaal is.
Dus....

... heeft mama haar eigen versie van een aardbei gemaakt.

Het  moet voor een 2-jarige wel gemakkelijk blijven!

Warm en knus in de winter

Oma's vierkantjes ;-) zijn weer helemaal in.
Dat moest ik dus eens uitproberen. En ja hoor! Eens je begonnen bent, kan je niet meer stoppen.
Voor de babykadootjes van zowel een vriendin als een neef heb ik daar dan eens een dekentje mee gemaakt. Lekker warm en knus voor de winter.

je kan de vierkanten natuurlijk zo groot of klein maken als je zelf wil.

Linde's verjaardag

Mijn laatste afgewerkt project was voor de verjaardag van Linde (mijn petekind).
Ze werd dit jaar 11 jaar oud. Hoog tijd om haar een zelfgebreide trui te bezorgen.

Linde's lievelingskleur is turkoois. Ze was in elk geval ontzettend blij met het eindresultaat! En ik ook!

Ik heb ook speciale labels om mijn handwerken te personaliseren. Dit vond Linde geweldig!

Viktor's vest

Ik brei ontzettend graag, maar ik kan toch niet steeds voor mezelf breien. Dus moet iedereen van de familie er om de beurt aan geloven. Ze krijgen dan een trui 'handmade by Madelijn'.

Viktor (het tweede zoontje van mijn zus) was aan de beurt. Toen ik deze trui maakte was hij ongeveer 2 jaar.

nog in het verleden

Wanneer je zin hebt om te breien en je wil snel resultaat, dan doe je best het volgende:
Je gaat naar de winkel en koopt een paar bollen wol (hier was het er met verschillende kleuren) en deze brei je gewoon steeds rechtdoor. Op het einde enkele lusjes eraan en klaar in kees!

Hier kan je altijd wel iemand plezier mee doen!

In het verleden...

Nog niet zo lang geleden, ongeveer 1,5 jaar, ben in bevallen van een geweldig schattig zoontje. Het is de gewoonte in België dat je een kaartje naar vrienden en familie stuurt om deze geboorte aan te kondigen.
Ik, die steeds maar aan het prutsen ben, heb toen het kaartje zelf gemaakt. Hieronder kan je het terugvinden.

Mijn zoontje heeft de naam Igor

Verder kregen de mensen die op bezoek kwamen dan een zakje. Meestal is dat gevuld met suikerbonen, bij ons werden het snoepbloemetjes. Alles in het thema van de bloemetjes!

 

Elk van de zakjes had een bloemetje in verschillende kleuren.

Ik ben er zelf zeer trots op. Zelfgemaakt is toch zoveel leuker, niet?